กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 32: ลูกคิดนี้ต่างหากที่จะกำหนดใต้หล้า
“การสอบคัดเลือกขุนนาง?”
ดวงตาของฉู่ว่านหลี่ฉายแววเจิดจ้า
แม้เขาจะไม่คุ้นกับคำนี้นัก แต่ฟังจากน้ำเสียงของฉู่เหอ ก็รู้ทันทีว่านี่คืออาวุธสำคัญที่จะพลิกสถานการณ์
“ใช่”
ฉู่เหอกวาดตามองเหล่าขุนนางในท้องพระโรง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก้องกังวาน
“วีรบุรุษไม่จำเป็นต้องถามชาติกำเนิด! ไม่ว่าจะเป็นบุตรหลานตระกูลใหญ่หรือบุตรชาวนา ขอเพียงเป็นราษฎรต้าชิ่ง ทุกคนก็ใช้ความสามารถและความรู้จริงเข้าสอบที่เมืองหลวงได้!”
“ใช้เรียงความวิเคราะห์นโยบายและวิชาความรู้คัมภีร์คัดเลือกคน ใครมีความรู้ดี ใครสามารถปกครองบ้านเมืองได้ ก็ให้คนนั้นมารับราชการ!”
คำพูดชุดนี้ก่อคลื่นลมรุนแรงขึ้นในราชสำนักทันที
ฝางเสวียนหมิง อัครเสนาบดีผู้สุขุมมั่นคงมาโดยตลอด เวลานี้ถึงกับตื่นเต้นจนตัวสั่น