บทที่ 23: พ่อค้าย่อมแสวงกำไร ยิ่งต้องการความสะดวก

บทที่ 23: พ่อค้าย่อมแสวงกำไร ยิ่งต้องการความสะดวก

ฉู่เหอชี้ไปยังแถวยาวเหยียดด้านล่าง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมราวกับกำลังชี้นำชะตาแผ่นดิน

“ตอนนี้ฉันรับซื้อเศษเหรียญทองแดงเก่าๆ ทั่วถนนในราคาสูง ดูเผินๆ เหมือนจะขาดทุน แต่คอยดูให้ดี ภายในสิบวัน เหรียญทองแดงทั้งหมดในตลาดของนครฉางอัน รวมถึงทั่วกวนจง จะไหลเข้าคลังของสำนักรับฝากเงินหลวงสกุลฉู่ของฉันจนหมด”

“พอในตลาดไม่มีเหรียญทองแดงหมุนเวียนอีก สิ่งที่ชาวบ้านถืออยู่ในมือก็จะมีแต่ตั๋วเงินเฟยเฉียนที่ห้างการค้าสกุลฉู่ของฉันออกให้”

ฉู่เย่เกาศีรษะอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก

“แต่พวกเขาถือตั๋วเงินมา สุดท้ายก็ยังมาขอแลกเงินตำลึงกับเราอยู่ดีนี่ครับ”