กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 22: ฉันจะขาดทุนเหรอ?
เฉียนโหย่วเต๋อเดินไปข้างลูกจ้างคนหนึ่ง แล้วหยิบตั๋วเงินเฟยเฉียนใบใหม่เอี่ยมจากถาด
ก่อนชูขึ้นสูงรับแสงแดดฤดูหนาว
“ทุกคนดูนี่! นี่คือตั๋วเงินเฟยเฉียนที่องค์รัชทายาททรงควบคุมการผลิตด้วยพระองค์เอง กระดาษทำจากกระดาษเฉิงซินถังชั้นเลิศที่เจียงหนานส่งมาเป็นบรรณาการ แช่น้ำก็ไม่เปื่อย โดนไฟก็ไม่หดงอ”
“ลวดลายลับกับตราประทับชาดบนนี้มีเพียงหนึ่งเดียวในแผ่นดิน ไม่มีใครปลอมแปลงได้แน่นอน!”
ดวงตาแก่กะพริบแววเจ้าเล่ห์ของเฉียนโหย่วเต๋อกวาดมองผู้คน ก่อนจะโยนเหยื่อล่อออกไป
“ใครก็ตามที่ถือตั๋วเงินนี้ ไม่เพียงซื้อข้าว แป้ง เกลือ เหล็ก และผ้าจากร้านค้าทุกแห่งในนครฉางอันที่มีป้ายสกุลฉู่ได้”
“ยังสามารถมาที่สำนักรับฝากเงินของเราได้ทุกเมื่อ เพื่อแลกตั๋วเงินเป็นทองคำและเงินแท้ที่มีน้ำหนักครบถ้วน!”