กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 17: บทสนทนาระหว่างพ่อลูกยามค่ำคืน
ฉู่เหอมองจักรพรรดิผู้สูงศักดิ์ของแคว้นกำลังดิ้นพล่านอยู่บนเตียงของตัวเองแล้วก็รู้สึกปวดหัวจนแทบระเบิด
พ่อของเขาคนนี้เป็นอัจฉริยะเรื่องการทำสงคราม
แต่เรื่องการใช้ชีวิตประจำวัน หนังหน้าของเขาหนาเสียยิ่งกว่ากำแพงนครฉางอันเสียอีก
“โอเคๆ ถือว่าฉันยอมแพ้นายแล้ว”
ฉู่เหอถอนหายใจอย่างจนปัญญา ก่อนกระชากผ้าห่มมาคลุมขาทั้งสองข้างของฉู่ว่านหลี่
“แต่เราตกลงกันก่อนนะ นายจะนอนฝั่งนั้น ฉันนอนฝั่งนี้ คนหนึ่งอยู่หัวเตียง อีกคนอยู่ปลายเตียง แล้วก็อย่าเอาเท้าเย็นเหมือนอยู่ในถ้ำน้ำแข็งมาโดนตัวฉัน”
ฉู่ว่านหลี่ยิ้มกว้างอย่างคนสมใจ พลางกลิ้งเลียบขอบเตียงไปถึงปลายเตียงอย่างคล่องแคล่ว
เขาห่อเท้าทั้งสองข้างไว้ในผ้าห่มขนจิ้งจอกจนมิด เหลือเพียงศีรษะโผล่ออกมา