เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 286 ลองคิดในอีกมุมดู
ตอนที่ฉันพาโทเนริกลับมาส่งที่ห้อง เขาก็ไม่ได้เจ็บปวดขนาดนั้นแล้ว
ฉันลองคำนวณเวลาในใจ และรู้สึกว่าถ้าเขาเจ็บปวดนานกว่านี้อีกสักหน่อยก็คงจะดี
ยิ่งระยะเวลาที่เจ็บแปลบสั้นลงเท่าไร ก็ยิ่งแสดงว่าเขาปรับตัวเข้ากับเนตรจุติได้มากขึ้นเท่านั้น ซึ่งสำหรับฉันแล้วนี่ไม่ใช่ข่าวดีเลยสักนิด
แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป เพียงแค่ถามเขาว่า “ตอนนี้นายดีขึ้นบ้างหรือยัง”
โทเนริเอามือที่กุมตาลงตั้งแต่กลางทางแล้ว ฉันคิดว่าจริง ๆ แล้วเขาสามารถเดินเองได้ ทว่าไม่รู้ทำไมถึงยังคงยอมให้ฉันพยุงเขาอยู่
ฉันรู้สึกว่าสีหน้าของเขาดูแปลกใหม่ชอบกล หรือว่าเมื่อก่อนไม่เคยมีใครพยุงเขามาก่อนเลยอย่างนั้นเหรอ
บางทีตอนที่เขาได้รับเนตรจุติ คนในตระกูลก็คงจะล้มหายตายจากไปหมดแล้ว
แต่หุ่นเชิดก็น่าจะเคยพยุงเขาบ้างนี่นา