0148

⬢⬢⬢

ตอนที่ 148 ของขวัญชิ้นแรก

ฉันกำคอเสื้อแน่น พลางสูดหายใจเข้าลึก ๆ ทั้งที่ไม่ได้ขาดออกซิเจน ทว่าจิตใต้สำนึกกลับรู้สึกว่าตนเองจำเป็นต้องออกแรงหายใจให้หนักขึ้น

กาอาระเอ่ยอย่างมั่นใจ “เธอสัมผัสได้แล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นความรู้สึกของฉันในตอนนี้... นายก็สัมผัสได้เหมือนกันเหรอ”

กาอาระพยักหน้า

ทั้งหมดนี้เขาเข้าใจว่าแม่ของเขาเป็นคนทำงั้นเหรอ...?

เขาเคยสงสัยในตัวฉันบ้างไหม

ฉันลองหยั่งเชิงดู “ถ้างั้นนายคิดว่า ตอนนี้ฉันกับนายมีความสัมพันธ์แบบไหนกัน”

ทันทีที่ฉันพูดประโยคนี้จบ ท่านคันคุโร่ก็พลันกระแอมไอเสียงดัง “คือว่า... ฉันกับเทมาริจะไปลาดตระเวนดูรอบ ๆ หน่อยนะ!”