เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 133 เพื่อนที่ดีที่สุดของที่สุด
ฉันจับมือกับนารูโตะเดินกลับสถานสงเคราะห์เด็ก ขณะที่เราค่อย ๆ ห่างออกจากใจกลางหมู่บ้าน ผู้คนรอบกายก็เริ่มบางตาลงเรื่อย ๆ นอกจากเสาไฟริมทางอันเงียบสงบที่ส่องสว่างบนเส้นทางข้างหน้าแล้ว รอบข้างล้วนจมอยู่ในความมืดมิด
ทว่ามือของนารูโตะกลับกุมฉันเอาไว้อย่างมั่นคงเสมอมา ทั้งอบอุ่น แห้งสบาย กว้างใหญ่ และเปี่ยมไปด้วยพลัง
ฉันหันไปมองเขา ภาพลักษณ์ของ “พ่อ” ในใจฉันแจ่มชัดและเป็นรูปธรรมเช่นนี้เป็นครั้งแรก
ท่านชิกามารุและโอโรจิมารุ พูดตามตรงก็เป็นเพียงความรู้สึกเคารพรักใคร่ผูกพันที่ฉันมีให้อยู่ฝ่ายเดียวเท่านั้น
แม้อุจิวะ โอบิโตะจะเป็นบิดาทางชีววิทยาของฉัน แต่โชคชะตาของพวกเรากลับไม่มีจุดตัดร่วมกันเลยแม้แต่น้อย
ชิกามารุ... ฉันรู้ซึ้งดีว่าเขาไม่ใช่ท่านชิกามารุ และไม่ควรต้องมาแบกรับความคาดหวังที่ฉันมีต่อท่านชิกามารุเอาไว้