เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 การประนีประนอมที่ไม่อาจบรรลุได้
“ชื่อของฉันน่ะ” ฉันรวบรวมจักระไว้ที่ใต้ฝ่าเท้า กระโดดขึ้นสูงจนพ้นวงล้อมของซาบุสะทั้งสามคน ขณะอยู่กลางอากาศ มือข้างหนึ่งของฉันก็ยิงเส้นจักระนับไม่ถ้วนออกไป ตรึงดาบใหญ่ทั้งสามเล่มไว้แน่นแล้วสะบัดเหวี่ยงออกไปพร้อมกัน “ไม่ใช่ลูกน้องผู้หญิงของอาจารย์คาคาชิอะไรนั่นสักหน่อย!”
ซาสึเกะคว้าจังหวะนี้พุ่งตัวไปข้างหน้า สองมือถือคุไนข้างละเล่ม เพียงพริบตาก็ทำลายร่างแยกทั้งสามจนแหลกสลายกลายเป็นแอ่งน้ำบนพื้น
“ฮึ่ม” ฉันร่อนลงข้างกายซาสึเกะแล้วพูดด้วยความไม่พอใจ “ฉันมีชื่อของฉัน ฉันชื่อเฉาหลู่!”
“อย่าได้ดูถูกเด็กที่เพิ่งจบจากโรงเรียนนินจาเชียวนะ” อาจารย์คาคาชิยิ้มออกมาอย่างดูภาคภูมิใจ “พวกเขาสองคนน่ะ เป็นอัจฉริยะทั้งคู่เลยล่ะ!”
ฉัน “!”
ฉันถามด้วยความตื่นเต้น “จริงเหรอคะ ฉันก็เป็นด้วยเหรอ”
“แน่นอนอยู่แล้ว เธอน่ะเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงทัดเทียมกับซาสึเกะเชียวนะ”