เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 คำสัญญาที่ถูกลืมเลือน
การเดินทางหลังจากนั้น พวกเราไม่พบการซุ่มโจมตีใด ๆ อีก และมาถึงจุดออกทะเลอย่างรวดเร็ว
ตอนที่ได้เห็นทะเลเป็นครั้งแรก ในใจฉันค่อนข้างผิดหวังอยู่บ้าง วันที่พวกเราออกเดินทางเป็นวันฟ้าครึ้ม ท้องฟ้าอึมครึม สีของน้ำทะเลก็ซีดเซียวหม่นหมองอย่างยิ่ง
ทะเลที่ฉันเคยเห็นในนิตยสาร เป็นสีครามเข้มข้น สีเขียวอมฟ้าดั่งเยลลี่ อีกทั้งยังใสบริสุทธิ์จนมองเห็นปะการังใต้ก้นทะเล
แต่ทว่า ทะเลก็ยังคงเป็นทะเลอยู่วันยังค่ำ ได้ยินมาว่าทะเลมีรสเค็ม ก่อนขึ้นเรือฉันจึงใช้นิ้วแตะผิวน้ำทะเล ลองชิมรสชาติด้วยความอยากรู้อยากเห็น แล้วก็ต้องย่นหน้าขึ้นมาทันที
ช่าง...
ช่างเป็นรสชาติที่แย่จริง ๆ!
ฉันยังนึกว่าน้ำทะเลจะเหมือนน้ำเปล่าที่เติมเกลือลงไปเสียอีก ทว่าน้ำที่ผสมเกลือคงไม่ขมปร่าและดื่มยากขนาดนี้หรอก