0034

⬢⬢⬢

ตอนที่ 34 เธออยากได้หรือเปล่า

ฉันได้ยินชิกามารุพูดอะไรบางอย่าง ทว่ากลับฟังไม่ชัดเจน เพราะสายลมอ่อนโยนอันอบอุ่นในยามบ่ายได้พัดพาให้ฉันรู้สึกง่วงงุนเต็มทีแล้ว

ฉันพึมพำว่า “ฉันง่วงแล้ว...”

ชิกามารุดูเหมือนจะถอนหายใจออกมา “เดี๋ยวฉันไปปูที่นอนให้ เธอไปนอนพักสักครู่ก่อนเถอะ”

“ไม่ต้องหรอก...” ฉันฝืนดึงสติพูดว่า “คุณน้ากำลังทำกับข้าวอยู่ เดี๋ยวก็ต้องกินมื้อเที่ยงแล้ว ฉันแค่นอนฟุบสักพักก็พอ”

พอพูดจบโดยไม่รอให้ชิกามารุตอบ ฉันก็นอนลงบนระเบียงทางเดินแล้วหลับตาลง

พื้นไม้เย็นสบายแต่ไม่ถึงกับเย็นเยียบ ปลอดโปร่งถ่ายเทรอบด้าน อีกทั้งยังมีแสงแดด มีสายลมอ่อน ๆ และมีเสียงเคี้ยวหญ้าของฝูงกวางน้อย ฉันรู้สึกสบายเหลือเกิน

“ฉันว่านอนตรงนี้...ก็ดีมากแล้ว...”