เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 คนเลี้ยงกวาง
ระหว่างทางไปบ้านของชิกามารุ คาคาชิเอาแต่ถามคำถามฉันด้วยเสียงเบาตลอดเวลา ทว่าในเมื่อฉันวางบทบาทตัวเองเป็นคนสูญเสียความทรงจำจนขาดแม้กระทั่งสามัญสำนึก ไม่ว่าเขาจะถามอย่างไร ฉันก็ตอบเพียง “ไม่รู้ค่ะ” “จำไม่ได้แล้วค่ะ” “นึกไม่ออกเลยค่ะ”
แต่คาคาชิกลับไม่โกรธหรือผิดหวังเลยแม้แต่น้อย พอมองเห็นป้ายชื่อตระกูลนาระ เขาก็ยิ้มแล้วเอ่ยลาฉัน มีมารยาทและสุขุมสมเป็นผู้ดีตั้งแต่ต้นจนจบจริง ๆ
ฉันมองแผ่นหลังของเขาที่เดินห่างออกไป พลางคิดในใจ เขาช่างคุยเก่งจริง ๆ ตลอดทางไม่ว่าฉันจะตอบแบบไหน เขาก็รับมุกต่อบทสนทนาได้หมด ไม่ปล่อยให้บรรยากาศกร่อยเลย...
ทว่าในตอนนั้นเอง ด้านหลังกลับมีเสียงหนึ่งดังขึ้น “ยัยบื้อเอ๊ย... โดนเขาหลอกล้วงความลับมาตลอดทางเลยสิเนี่ย...!”
“ชิกามารุ นายตื่นแล้วเหรอ”
ชิกามารุยันตัวขึ้นมาจากแผ่นหลังของฉันเล็กน้อย แล้วมองฉันอย่างจนใจ “ตื่นตั้งแต่ตอนเจอกับคาคาชิแล้วล่ะ”
“แล้วทำไมนายถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะ”