0031

⬢⬢⬢

ตอนที่ 31 ดีสิ แน่นอนว่าดีอยู่แล้ว

เสียงดัง “เปรี๊ยะ” ไฟดับลงอีกครั้ง ฉันเบิกตากว้าง แล้วกอดเขาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

พวกเรายืนอยู่ท่ามกลางความมืดเช่นนั้นครู่หนึ่ง ฉันจึงอดถามไม่ได้ว่า “ชิกามารุ ไฟเสียเหรอ”

เขาถึงได้เอ่ยปาก “…เปล่าหรอก”

“งั้นทำไมเธอถึงไม่เปิดล่ะ”

“…ขอโทษนะ” เขาพูดเช่นนั้น แต่ก็ยังไม่ได้เปิดไฟ “เฉาหลู่ยังอยากอยู่ที่นี่ต่อไหม โรงหนังไม่มีที่อื่นให้ดูแล้วล่ะ”

“เอ๊ะ แต่คนที่ไปโรงหนังมักจะอยู่ข้างในนั้นตั้งนานไม่ใช่เหรอ”

“เพราะพวกเขาดูหนังกัน หนังเรื่องหนึ่งใช้เวลาราว ๆ ไม่กี่ชั่วโมง แต่ที่นี่ฉายหนังไม่ได้แล้วน่ะสิ”

“แบบนี้เอง…” ฉันผิดหวังเล็กน้อย โรงหนังดูเหมือนจะไม่ได้เปี่ยมด้วยเสน่ห์อย่างที่ฉันจินตนาการไว้ “งั้นพวกเราไปกันเถอะ แต่ว่า ทำไมต้องขอโทษด้วยล่ะ”