0030

⬢⬢⬢

ตอนที่ 30 การออดอ้อนโดยไม่รู้ตัว

ฉันจับมือของชิกามารุไว้ มือของเขาแห้งสนิท ทั้งยังกว้างใหญ่มาก ฉันอดไม่ได้ที่จะบีบแล้วบีบอีก รู้สึกว่ามหัศจรรย์จริง ๆ

“ทำอะไรน่ะ?”

“ท่านชิกา... มือของชิกามารุใหญ่ขึ้นเยอะเลยนะ”

“มันก็แน่อยู่แล้วสิ” เขาจับมือฉันตอบเพื่อไม่ให้มือฉันขยับซุกซนได้อีก “ตอนนี้ฉันโตขึ้นตั้งเยอะแล้วนะ”

“อืม...”

ชิกามารุจูงมือฉันเดินเข้าไปในโรงภาพยนตร์ ส่วนฉันกำลังครุ่นคิดว่าสัมผัสจากฝ่ามือของท่านชิกามารุกับฝ่ามือของชิกามารุในตอนนี้จะเหมือนกันหรือไม่

แต่ท่านชิกามารุเพียงแค่ประคองฉันขึ้นมาครู่สั้น ๆ หลังจากที่ฉันเกิดมาเท่านั้น สัมผัสในตอนนั้น เวลานี้ฉันจำได้ไม่ค่อยชัดเจนแล้ว ด้วยเหตุนี้ฉันจึงออกแรงกุมมือชิกามารุไว้แน่น พยายามจดจำสัมผัสของเขาในตอนนี้เอาไว้

“มือของชิกามารุพอได้จับแล้วอบอุ่นจังเลย”