เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 234 หัวกั๋ว เป่ยโต่ว ขอรบ
หัวหน้าหน่วยทีมหมีขั้วโลกยืนอยู่หน้าสุดของทีม เขาก้มหน้ามองสะพานแสงใต้ฝ่าเท้าที่ทอดยาวไปยังแท่นศักดิ์สิทธิ์แวบหนึ่ง แล้วหันกลับไปมองสมาชิกร่วมทีมของตน
สิบกว่าคนล้วนมีบาดแผลติดตัว ทว่าทุกคนกลับยืนตัวตรงตระหง่าน เขาเงียบไปไม่กี่วินาที ก่อนจะหันหน้าไปมองจี้สวิน
“พวกเราแก่แล้ว” เขาเอ่ยด้วยภาษาหัวกั๋วที่ติดสำเนียงแปร่ง “ขึ้นไปก่อน คนหนุ่มสาวค่อยตามมาทีหลัง”
จี้สวินมองดูเขา ไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงแค่พยักหน้าให้เขาเบา ๆ
หัวหน้าหน่วยทีมหมีขั้วโลกหัวเราะออกมาคำหนึ่ง โบกมือให้สมาชิกร่วมทีมด้านหลัง คนสิบกว่าคนจัดแถวเดินขึ้นสู่สะพานแสง
ผิวสะพานแคบมาก เดินเคียงข้างกันได้เพียงสองคนเท่านั้น พวกเขาเดินอย่างมั่นคงยิ่ง ไม่ได้ก้มหน้า และไม่ได้มองดูห้วงลึกใต้ฝ่าเท้าเลยแม้แต่น้อย