กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 214 รีบอะไรกัน? ขอนอนสักตื่นค่อยว่ากัน
เป่ยเฉิง คฤหาสน์เก่าตระกูลจี้
ผู้คนเบียดเสียดกันแน่นขนัดในห้องรับแขก จอภาพขนาดใหญ่ฉายภาพลงบนผนัง เปิดเสียงดังกระหึ่ม
เดิมทีจี้เสี่ยวอวี่กับเหล่าน้องชายลูกพี่ลูกน้องและน้องสาวลูกพี่ลูกน้องยังนอนขดตัวกินขนมอยู่บนโซฟา ทว่าวินาทีที่เห็นจี้สวินถอดแว่นเลนส์บนหน้าจอ ทุกคนต่างลุกพรวดขึ้นมาพร้อมกัน
น้องสาวลูกพี่ลูกน้องคนเล็กมือลื่น มันฝรั่งทอดครึ่งหกกระจายเต็มโต๊ะน้ำชา
“พี่สาวนี่! พี่สาวจริง ๆ ด้วย!” น้องชายลูกพี่ลูกน้องตบพนักพิงโซฟา ตะโกนจนเสียงแหบแห้ง
“ใจเย็น ๆ สิ” จี้เสี่ยวอวี่ตบหัวเขาพลางหลุดขำ ทว่าสายตาที่จ้องมองหน้าจอกลับเปล่งประกายเจิดจ้า
จี้เจิ้นซานนั่งค้ำไม้เท้าอยู่หน้าสุด จ้องมองใบหน้าที่เปรอะเปื้อนฝุ่นผงและคราบเลือดบนหน้าจอ
สีหน้าของคุณปู่ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก เพียงแต่มือข้างที่กำไม้เท้ากลับบีบแน่นขึ้นเรื่อย ๆ