กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 213 คนที่รู้จักฉัน ต่างเรียกฉันว่าหานเกอ
บนจอภาพสามมิติ ตัวอักษรสีแดงคำว่า “สังหารเดี่ยวบอสลับ” ซ้อนทับอยู่กับธงชาติสีแดงที่อยู่บนสุดของกระดานจัดอันดับ ราวกับตราประทับที่แนบแน่นอยู่บนท้องฟ้า
นายทหารของแต่ละประเทศราวกับถูกเชือกเส้นเดียวกันกระตุกที่ต้นคอ พวกเขาต่างหันสายตาไปยังเขตชมการแข่งขันของหัวกั๋วแทบจะพร้อมกัน
นายพลลู่ยืนตระหง่าน แผ่นหลังเหยียดตรง รอยยิ้มบนใบหน้านั้นราวกับเปล่งออกมาจากกระดูก
นายทหารหนุ่มหลายนายด้านหลังเขาไม่คิดจะอดกลั้นอีกต่อไป ต่างคนต่างยิ้มกว้างจนเห็นฟัน
“ท่านนายพลครับ” คนด้านหลังเอ่ยเสียงเบา “ถ้าพวกเขาเดินมาถาม จะตอบยังไงดีครับ”
“ไม่ต้องตอบ” นายพลลู่มองจอใหญ่ “ให้สถิติการรบเป็นตัวพูด”
ถึงตอนนี้นักพากย์ถึงเพิ่งเหมือนถูกปลุกจากความฝัน น้ำเสียงลอยเคว้งไปหมดแล้ว