ตอนที่ 197 เขาเคยบอกว่ายอดดวงใจเป็นหวัด

ตอนที่ 197 เขาเคยบอกว่ายอดดวงใจเป็นหวัด

ช่วงบ่าย แสงแดดในหมู่บ้านซางเจียไม่จัดจ้านนัก ถูกใบไม้กรองจนกลายเป็นเศษทองคำ ร่วงหล่นสั่นไหวไปมาอยู่บนถนนดิน

จี้สวินกินข้าวเสร็จ ก็เดินออกจากลานบ้านมาคนเดียว

เสี่ยวลาจีบินตามอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ปีกตกลงอย่างเกียจคร้าน นาน ๆ ครั้งจะร่อนลงไปพักบนใบไม้สักใบ

พันตรีเสิ่นนำกำลังพลตรวจนับขั้นสุดท้ายอยู่นอกหมู่บ้าน เสียงตะโกนเรียกเธอดังแว่วมาเบา ๆ ราวกับเสียงรบกวนจากอีกโลกหนึ่ง

เธอไม่ได้คิดเรื่องทิศทาง ได้แต่เดินช้า ๆ ไปตามตรอกสายหลักของหมู่บ้านข้างเคียง

ทางแถวนี้จริง ๆ แล้วเธอไม่คุ้นเคย ตอนมาถึงฟ้าก็มืดแล้ว หลังจากนั้นเวลาเกือบทั้งหมดก็หมดไปกับห้องบัญชาการของหมู่บ้าน ห้องครัว และระหว่างทางไปสำนักงานใหญ่