เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 71 ผู้ชายคนนั้นมาคุกเข่าแล้ว
ช่างอาเฉียงแห่งร้านตัดผมผลักประตูออกมา บนคอพาดผ้าคลุมตัดผม ในมือยังถือปัตตาเลี่ยนไฟฟ้าที่ยังไม่ได้ถอดปลั๊ก
เหล่าหลิวแห่งจุดรับส่งพัสดุลุกขึ้นจากหลังชั้นวางของ ดันแว่นตาขึ้นไปไว้บนหน้าผาก
เสี่ยวหลินแห่งร้านเบเกอรียกถาดเดินออกมาจากครัวหลังร้าน ทาร์ตไข่เพิ่งออกจากเตาบนถาดยังมีไอร้อนลอยกรุ่น เธอยื่นหน้ามองแวบหนึ่ง ก็วางถาดลงบนเคาน์เตอร์ทันที แล้ววิ่งพรวดออกมาทั้งที่ยังไม่ทันถอดผ้ากันเปื้อน
เพื่อนบ้านต่างพากันกรูเข้ามาล้อม ปากก็ร้องเรียก “ท่านนายพล” “ท่านนายพล” ไม่ขาดสาย
จี้สวินวางแก้วน้ำเต้าหู้ลงบนเคาน์เตอร์ ประสานมือคารวะพวกเขา ในมือยังคีบเมล็ดแตงที่ยังไม่ทันได้แทะไว้เม็ดหนึ่ง
“คุณอาอาสะใภ้ทั้งหลาย อย่าเรียกท่านนายพลเลย เรียกเสี่ยวสวินเหมือนเดิมเถอะ”