ตอนที่ 11 สามสิบปะทะพัน เธอชนตรง ๆ

ตอนที่ 11 สามสิบปะทะพัน เธอชนตรง ๆ

คนผู้นั้นถือปืนเล็กยาวอัตโนมัติสั้นกระบอกหนึ่ง เดินมายังหน้าสุดของทีมแล้วหยุดยืนนิ่ง

ขบวนทัพนับพันคนของฝ่ายตรงข้ามเงียบกริบไปชั่วขณะ

เลนส์กล้องซูมเข้าไปใกล้ ซูมไปที่ใบหน้าของเธอ ซึ่งสวมหน้ากากผ้าสีดำปิดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นเพียงแนวกรามส่วนหนึ่งและดวงตาคู่หนึ่งเท่านั้น

แต่ดวงตาคู่นั้น… ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ ทุกคนในทั้งเครือข่ายต่างจำดวงตาคู่นั้นได้ดี

เลนส์กล้องหันจับจ้องไปที่เธอ คนถ่ายวิดีโอเป็นผู้ชายคนหนึ่ง กำลังยิ้มแป้นอย่างอารมณ์ดี

“ตาหนิว นิสัยแบบนี้นายเลิกไม่ได้หรือไง” จี้สวินเอียงคอเหลือบมองกล้องแวบหนึ่ง น้ำเสียงระอาใจ “นี่มันสมรภูมิ ไม่ใช่การพบปะนักข่าว มีอะไรให้อัดทุกวันนักหนา”

พลทหารที่อัดวิดีโอยิ้มกะล่อนตอบ “ผมก็แค่กลัวว่าวันไหนตายไป จะไม่มีแม้แต่รูปถ่ายเหลือไว้ต่างหน้านี่นา”