กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 10 วัยยี่สิบเอ็ดปีกวาดล้างฐานที่มั่นทั่วดินแดนเหนือ
จี้หมิงเฉิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ สองมือยันหัวเข่า ก้มศีรษะลง ราวกับถูกถอดกระดูกสันหลังออกไป
เขานึกถึงเรื่องเมื่อหกปีก่อนหลังจากจี้สวินถูกจับ เขาเก็บข้าวของทุกชิ้นในห้องของจี้สวินเข้าไปไว้ในห้องเก็บของ
ทั้งรูปถ่าย ใบประกาศเกียรติคุณ แว่นตาว่ายน้ำ ภาพวาดที่เธอเคยวาดไว้ตอนเด็ก ๆ
เขาบอกตัวเองว่านี่คือไม่เห็นจะได้ไม่รำคาญใจ และเป็นสิ่งที่จี้สวินติดค้างซูอิ่ง
ตอนนี้เขารู้แล้ว ไม่ใช่ไม่เห็นจะได้ไม่รำคาญใจ แต่เขากลัวว่าพอเห็นของพวกนั้นแล้วจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังมีลูกสาวอยู่อีกคนต่างหาก
หลินซูฮวานั่งตัวตรง สองมือประสานวางไว้บนหัวเข่า น้ำตาไหลรินลงมาอย่างไร้เสียง
หกปีมานี้เธอหาเหตุผลนับไม่ถ้วนให้ตัวเองเพื่อที่จะไม่ไปเยี่ยมจี้สวิน ทั้งทางไกลเกินไป อากาศไม่ดี ร่างกายไม่สบาย กลัวว่าเจอแล้วจะทรมานใจ