กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232 - กวาดล้างสังหาร
"สถานที่แห่งนี้คงเป็นเขาเฟิงไถซานแล้ว"
ร่างของเย่หลินลอยคว้างอยู่กลางอากาศ เขามองดูขุนเขาตระหง่านเบื้องหน้า จากนั้นจึงเงื้อหมัดขึ้น ซัดออกไปหนึ่งหมัดโดยไม่ลังเล
หมัดทองคำสุกปลั่งซัดกระหน่ำเข้าใส่ภูเขาลูกใหญ่
เพียงได้ยินเสียงระเบิดกึกก้อง ภูเขาทั้งลูกพลันถูกหมัดของเย่หลินถล่มจนราบเป็นหน้ากลอง
พร้อมกับที่ภูเขาถูกทลายลง กลิ่นหอมเข้มข้นสายหนึ่งก็แผ่กระจายออกมา หอมตลบอบอวลไปไกลถึงสิบลี้
พลันเห็นใต้ซากภูเขายักษ์ ลำแสงสีเหลืองดินสายแล้วสายเล่ากำลังพวยพุ่งกระจายไปทั่วทิศทาง เย่หลินไม่รอช้า พุ่งตัวเข้าไปนั่งขัดสมาธิอยู่ใจกลางซากปรักหักพังทันที
เขาสูบกลืนแสงสีเหลืองดินรอบกายอย่างหิวกระหาย