กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 124 - สำนักจวี้ฉุยจอมซื่อ
อีกด้านหนึ่ง เย่หลินมองดูเมืองรื่อเยว่เฉิงตรงหน้า พยักหน้าเบาๆ
ที่หน้าประตูเมืองมีชายฉกรรจ์สองคนยืนอยู่ ในมือถือค้อนขนาดใหญ่ ค้อนขนาดใหญ่คือสัญลักษณ์ของศิษย์สำนักจวี้ฉุย
ในรัศมีหมื่นลี้ ศิษย์สำนักจวี้ฉุยอาจจะไม่ถือค้อนขนาดใหญ่ แต่คนที่ถือค้อนขนาดใหญ่ต้องเป็นศิษย์สำนักจวี้ฉุยอย่างแน่นอน
เมื่อลงมาบนพื้นดิน เย่หลินก็เดินตรงเข้าไปในเมือง รอบๆ มีชายฉกรรจ์ถือค้อนขนาดใหญ่ออกลาดตระเวนอยู่ทั่วไป ส่วนชาวบ้านก็เห็นเป็นเรื่องปกติ
ไม่มีใครหวาดกลัวชายฉกรรจ์เหล่านี้ พวกเขาใช้ชีวิตกันตามปกติ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีชาวบ้านบางคนปล่อยให้ลูกน้อยเล่นอยู่แทบเท้าชายฉกรรจ์ ส่วนตัวเองก็ปลีกตัวไปปัสสาวะ