กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110 - สังหารเริ่นตง
เย่หลินเบ้ปาก นั่งยองๆ หยิบถุงผ้าที่หลี่เทียนหมิงถือไว้ออกมา ส่วนเจี้ยนปัวที่นอนกลิ้งไปมาอยู่อีกด้านก็หยุดนิ่ง นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น
เย่หลินเดินเข้าไปหา ล้วงถุงผ้าใบหนึ่งออกมาจากอกเสื้อของเขา เก็บเข้าแหวนมิติ
"ออกมา"
เย่หลินมองไปที่ป่าทึบเบื้องหน้า แค่นเสียงเย็นชา
"ศิษย์พี่ ขออภัยด้วย"
ภายในป่าทึบ หวังกังและเริ่นตงกำลังซุ่มซ่อนอยู่ เมื่อเห็นสายตาของเย่หลิน หวังกังก็ผลักเริ่นตงออกไปเป็นโล่กำบังโดยไม่ลังเล ส่วนตนเองกลับวิ่งหนีไปอีกทางอย่างรวดเร็ว
ชั่วพริบตาก็หายวับไปจากสายตา
"หวังกัง... เจ้า"
เริ่นตงหันกลับไป ก็ไม่เห็นเงาร่างของหวังกังอีกแล้ว