เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107 - เมืองเสวียนยงเฉิง
อีกด้านหนึ่ง เย่หลินเหยียบกระบี่บิน บินมาได้ครึ่งชั่วยาม ก็มาถึงหน้าเมืองเสวียนยงเฉิง
เย่หลินเอามือไพล่หลัง ยืนมองประตูเมืองขนาดมหึมาตรงหน้า
"นี่คือเมืองเสวียนยงเฉิงงั้นหรือ หนึ่งในเมืองขนาดใหญ่ที่อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักชิงอวิ๋น ช่างสง่างามยิ่งนัก"
เย่หลินเหยียบจูเสียลอยอยู่กลางอากาศ มองดูเมืองขนาดใหญ่ตรงหน้า นัยน์ตาทอประกายประหลาดใจเล็กน้อย
เบื้องหน้าคือเมืองขนาดมหึมา รอบกำแพงเมืองเต็มไปด้วยทหารยืนประจำการ บนพื้นดินมีศิษย์สำนักชิงอวิ๋นสวมชุดคลุมสีขาวยืนเฝ้าอยู่หลายคน
รอบด้านมีชาวบ้านเดินเข้าออกขวักไขว่ มองดูผิวเผินคล้ายกับมีความสงบสุข
เย่หลินหยุดยืนอยู่กลางอากาศครู่หนึ่ง จากนั้นก็บังคับจูเสียร่อนลงมาที่หน้าประตูเมือง
"ศิษย์พี่เย่"