เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 - ร้านหยวนเป่าจาย
เมื่อมาถึงที่หมาย เย่หลินก็ค่อยๆ ย่อตัวลง แหวกพุ่มหญ้าออก พลันเห็นผลึกส่องประกายแสงเม็ดหนึ่งวางอยู่อย่างโดดเด่น
ภายในดินข้างๆ ผลึกเม็ดนั้น มีผลไม้สีเหลืองหม่นลูกหนึ่งวางอยู่
"หรือว่านี่ก็คือผลซั่วเฟิง"
เวลานี้ เย่หลินหยิบผลไม้ออกมาจากดิน เก็บเข้าแหวนมิติไป แล้วหันไปมองผลึกที่ส่องประกายแสงเม็ดนั้น
"ที่แท้ก็เป็นหินวิญญาณระดับกลางก้อนหนึ่ง พลังลมปราณอันหนาแน่นภายในหินวิญญาณก้อนนี้ถึงกับหล่อเลี้ยงผลซั่วเฟิงลูกนี้จนเติบโตขึ้นมาเลยอย่างนั้นหรือ"
เวลานี้ เย่หลินหยิบผลึกก้อนนั้นขึ้นมา สัมผัสถึงพลังลมปราณที่อยู่ภายในอย่างละเอียด จากนั้นก็โยนทิ้งไปอย่างรังเกียจ
นี่เป็นหินวิญญาณระดับกลางจริงๆ ทว่าพลังลมปราณที่อยู่ภายในกลับหลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิด เก็บไว้ก็ไร้ประโยชน์