เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 - ภูเขาไป๋ต้วน
เมื่อนำผลเนี่ยพานวางไว้บนไข่เฟิ่งหวง วินาทีต่อมา เรื่องมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น พลันเห็นผลเนี่ยพานในมือของเย่หลินค่อยๆ เลือนหายไป ในขณะที่แสงสีแดงเพลิงสายหนึ่งพุ่งทะลักเข้าสู่ไข่เฟิ่งหวง
กลิ่นอายชีวิตภายในไข่เฟิ่งหวงก็ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเห็นเช่นนั้น เย่หลินก็กระตุ้นเพลิงเฟิ่งหวงในร่างกายให้ปลดปล่อยพลังออกมามากขึ้น
เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ เย่หลินก็ล้มตัวลงนอนบนพื้นดินด้วยใบหน้าอิดโรย หมดแล้ว ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียวแล้วจริงๆ
พลังลมปราณภายในร่างกายของตนเองถูกไข่เฟิ่งหวงตรงหน้าสูบไปจนแห้งเหือดหมดแล้ว
"เจ้าตัวเล็ก เจ้าช่างกินจุเสียจริง เพื่อจะฟักเจ้าออกมา ข้าต้องสูญเสียเรี่ยวแรงและทรัพยากรไปมากมายมหาศาล หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าต้องผิดหวังนะ"
เย่หลินนอนอยู่บนพื้นดิน เอ่ยปากอย่างหมดอาลัยตายอยาก