ตอนที่ 289 วายุเมฆาบรรจบ

ตอนที่ 289 วายุเมฆาบรรจบ

“ผู้บำเพ็ญที่สร้างฐานได้ก่อนอายุสี่สิบปีนับว่าหาได้ยากยิ่ง แต่หากพวกเขาเต็มใจสละวาสนาของตนในดินแดนเร้นลับเพื่อมาช่วยผู้บำเพ็ญระดับจิตเคลื่อนชิงวาสนา นั่นมิใช่เป็นการบ่งบอกหรอกหรือว่าผู้บำเพ็ญระดับจิตเคลื่อนมีอิทธิพลสูงส่ง จนสามารถควบคุมผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานเหล่านี้ได้? ส่วนผู้บำเพ็ญระดับจิตเคลื่อนที่ไม่มีผู้พิทักษ์มรรคระดับสร้างฐานคอยคุ้มครอง ก็มิใช่ว่าจะถูกตัดหนทางเสียทีเดียว ในภูเขาเทพและหุบเขาวิญญาณนั้น มีแท่นบูชาโบราณและเส้นทางลับดำรงอยู่ เพียงแต่มีอาคมและบททดสอบมากมาย แม้พวกเขาจะไม่มีผู้พิทักษ์มรรค แต่หากสามารถผ่านบททดสอบเหล่านั้นได้ ก็สามารถเข้าสู่ภูเขาเทพและหุบเขาวิญญาณแห่งอื่นได้เช่นกัน จึงไม่ต้องกังวลว่าจะถูกผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานกดขี่…”

กล่าวถึงตรงนี้ โจรหน้ากากเขียวก็สรุปว่า “ความยุติธรรมที่แฝงอยู่ในความไม่ยุติธรรม คือความยุติธรรมที่สุด!”