เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 288 หลักมรรคาแห่งดินแดนเร้นลับ
ด้วยเหตุที่มีมหาค่ายกลหลายชั้นปกคลุมอยู่ ภายในดินแดนเร้นลับแม้จะมองไปยังดวงจันทร์ ก็ยังให้ความรู้สึกถึงสีเลือดจาง ๆ ยามค่ำคืนของที่นี่ดูเงียบสงัดยิ่งนัก เพียงแต่บางครั้ง ระหว่างภูเขาเทพและหุบเขาวิญญาณ จะมีเสียงโหยหวนของผีดิบหรือเสียงหัวเราะแหลมสูงของภูตชั่วร้ายดังแว่วมา เสียงร้องเช่นนี้อาจน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งสำหรับคนธรรมดา แต่สำหรับคนเช่นฟางสิงแล้ว มันไม่ต่างอะไรกับเสียงแมลงร้อง
พลังอำนาจเป็นตัวกำหนดความกล้า ผีดิบทั่วไปหากพบคนธรรมดา อาจทำลายได้ทั้งหมู่บ้าน สังหารได้ทั้งเมือง แต่หากเป็นฟางสิงในยามนี้ การกำจัดผีดิบทั้งรังไม่ได้ยากไปกว่าการควานหาไข่นกในรังแม้แต่น้อย ย่อมไม่มีความรู้สึกหวาดกลัวใด ๆ ปรากฏขึ้น
ใต้โขดหินสีครามแห่งหนึ่ง รถม้าสีดำจอดพักอยู่ใต้ต้นไม้โบราณต้นหนึ่ง ไม้ต้นนี้เดิมเป็นไม้แห้งตายในสันเขาสิ้นอสูร พลังชีวิตขาดหายไปไม่รู้กี่ปี แต่เมื่อดินแดนเร้นลับจุติลงมา กลับได้รับพลังชีวิตกลับคืนมาเล็กน้อยอย่างไม่คาดคิด ถึงกับแตกใบออกมาสองสามใบ ปลายกิ่งยังงอกดอกไม้สีขาวจาง ๆ ออกมาดอกหนึ่ง ดูลึกลับมหัศจรรย์ยิ่งนัก และใต้ต้นไม้โบราณนั้น โจรปล้นชุดเขียวกำลังรวบรวมสมาธิฝึกปราณ