เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 210 นามไร้ศัตรูแห่งมารน้อย
“ไอ้… ไอ้เด็กเหลือขอ… เจ้ามีฝีมือถึงเพียงนี้ เชียวหรือที่ครอบครองอาวุธเทพเช่นนี้ได้… ข้าขอรับความพ่ายแพ้ แต่หากเจ้าคิดจะแย่งชิงวิญญาณอสูรของข้าไปละก็ ไม่มีวันเสียหรอก ข้ายอมแตกดับเป็นผุยผง ดีกว่าจะให้มรดกสำนักร้อยอสูรของข้าต้องขาดช่วงลง…”
อิ่งซือโหวถูกวิญญาณอสูรสยบไว้จนขยับกายไม่ได้ ทว่าน้ำเสียงกลับแข็งกร้าวอย่างยิ่ง
ยามนี้เขาเองทั้งตกตะลึงและหวาดหวั่น ไหนเลยจะคาดคิดว่าไอ้เด็กเหลือขอนี่จะบรรลุระดับสร้างฐานสำเร็จตั้งแต่เมื่อใดกัน?
ต่อให้บรรลุระดับสร้างฐานสำเร็จแล้วก็ช่างเถิด ระดับสร้างฐานระยะต้นเพียงเท่านี้ ตนยังไม่เห็นอยู่ในสายตา
เพียงแต่… มันไปหาอาวุธเร้นลับที่ร้ายกาจเช่นนี้มาจากที่ใดกัน?
มรดกของสำนักร้อยอสูรของเขานั้น เดิมทีคือการหลอมรวมวิญญาณอสูรเข้ากับดวงจิตวิญญาณของตนเอง ส่วนธงหมื่นวิญญาณผืนนี้กลับเป็นการผนึกวิญญาณอสูรเพื่อใช้ขับเคลื่อน ซึ่งมีพลังสยบวิญญาณอสูรโดยกำเนิด เรียกได้ว่าเป็นการข่มกันตั้งแต่รากเหง้าเลยทีเดียว…