ตอนที่ 209 วิญญาณอสูรสิงโตเก้าเศียร

ตอนที่ 209 วิญญาณอสูรสิงโตเก้าเศียร

อันที่จริงแล้ว การที่ผู้อาวุโสโม่เหยสามารถสร้างฐานสำเร็จนั้น ส่วนหนึ่งมาจากโชคช่วยอย่างมหาศาล รากฐานเดิมของเขานั้นอ่อนแออยู่แล้ว อีกทั้งยังอาศัยโอสถสร้างฐานที่ได้มาโดยบังเอิญจนสำเร็จโดยไม่คาดคิด รากฐานแห่งมรรคาสีครามนั้น แม้จะอยู่ในระดับสีครามก็ยังถือว่าเป็นระดับต่ำ ในขณะที่ฟางสิงนั้นเกือบจะก่อเกิดรากฐานแห่งมรรคาสีม่วง แม้จะถูกดวงจิตอสูรแปดเปื้อนไปบ้าง แต่เนื้อแท้นั้นสูงส่งกว่าโม่เหยไม่รู้เท่าไร ราวกับฟ้ากับเหว

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ผู้อาวุโสโม่เหยในใจยังคงคิดว่าฟางสิงเป็นเพียงระดับจิตเคลื่อน ในตอนที่ลงมือจึงประมาทไปเล็กน้อย พลังอำนาจที่มีอยู่จึงแสดงออกมาเพียงห้าส่วน ดังนั้นการที่ถูกฟางสิงตบจนกระเด็นไปจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจแต่อย่างใด

“ไอ้ผีน้อย ในที่สุดเจ้าก็ออกมาแล้ว อิ่งผู้นี้รอเจ้ามานานนัก…”

ในขณะที่ฟางสิงกำลังมึนงง ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนกึกก้องดังมาจากเหนือศีรษะ อิ่งซือโหวพุ่งตัวเข้ามาดุจสายฟ้าแล้วตบฝ่ามือลงมา

เหนือศีรษะปรากฏร่างเงาของสิงโตเก้าหัวเลือนราง พลังฝ่ามือมหาศาลหมุนวนครอบคลุมรัศมีสามสิบจั้ง

“บัดซบ ระดับสร้างฐานชั้นห้า รีบหนีเร็ว…”