เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 106 ฟันเจ็ดอสูรด้วยดาบเดียว
“ตู้ม ตู้ม ตู้ม…”
ผู้คนยังไม่ทันได้กล่าวสิ่งใด ฝูงสัตว์อสูรก็มาถึงแล้ว สิ่งที่พุ่งนำหน้ามาคือฝูงกระบือเถื่อนที่มีดวงตาสีแดงฉาน ร่างกายกำยำราวกับภูเขาลูกย่อม ๆ เขาคู่ของมันดุจดั่งทวน พุ่งเข้าใส่ทุกคนอย่างบ้าคลั่ง
กระบือเถื่อนฝูงนี้ล้วนเป็นสัตว์อสูรขั้นสี่ พลังอำนาจโดยรวมไม่ได้แข็งแกร่งนัก แต่กลับมีพละกำลังมหาศาลไร้ผู้ต้าน อาศัยแรงส่งจากการวิ่งพุ่งเข้ามา อานุภาพน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก
หากเป็นยามปกติ ทุกคนย่อมเพียงแค่หลบหลีกไปก็ไม่มีปัญหาอันใด ทว่าในยามนี้กลับหลบไม่ได้
ยามนี้ศิษย์สำนักชิงอวิ๋นถูกฝูงสัตว์อสูรล้อมไว้แล้ว เผชิญหน้ากับการต่อสู้แบบกลุ่มเช่นนี้ ทางเลือกที่ดีที่สุดคือการหันหลังชนกันเป็นวงกลม ร่วมมือกันต้านศัตรู
ไม่เพียงแต่ป้องกันศัตรูโจมตีจากด้านหลังได้ ยังสามารถดึงเอาสรรพคุณของโอสถ อักขระยันต์ ค่ายกล และอาวุธเวทออกมาใช้ได้อย่างถึงขีดสุด ได้รับการเสริมพลัง การฟื้นฟูปราณวิญญาณ และการฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ แต่หากแยกตัวออกไป ก็จะต้องต่อสู้เพียงลำพัง
ถึงเวลานั้น ไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับพลังเสริมจากวิชามรรคต่าง ๆ ยังง่ายต่อการตกอยู่ในวงล้อมของสัตว์อสูรอีกด้วย