กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 76 นักรบผู้บำเพ็ญ
“ทว่าเจ้ากำลังรนหาที่ตาย!”
ชายร่างยักษ์นัยน์ตาสีม่วงเปลี่ยนน้ำเสียงแล้วตวาดลั่น “เจ้าคิดว่าตระกูลปฏิบัติกับเจ้าไม่เป็นธรรม จึงคิดจะทรยศตระกูลอย่างนั้นหรือ? เจ้าต้องเข้าใจไว้ว่า หากปราศจากตระกูลแล้วเจ้าก็ไม่เป็นอันใดทั้งสิ้น! ปัจจุบันเจ้ามีตบะระดับใดกัน? หึ ก่อเกิดทารกก่อกำเนิดแล้วหรือ? เกรงว่าคงยังสินะ ด้วยนิสัยของเจ้า หากเจ้าบรรลุระดับทารกก่อกำเนิดได้ ป่านนี้คงกลับมาล้างแค้นนานแล้ว นี่คือจุดจบของการที่เจ้าแยกตัวออกจากตระกูล! หากตอนนั้นเจ้ายอมกลืนความแค้นลงไป อย่าว่าแต่ทารกก่อกำเนิดเลย ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า ผนวกกับทรัพยากรของตระกูล ป่านนี้เจ้าคงก้าวไปถึงระดับฝ่าเคราะห์แล้ว!”
ไป๋เชียนจั้งฟังคำเหล่านี้ สีหน้าแปรเปลี่ยนไปมา ทว่าสุดท้ายกลับกลายเป็นเรียบเฉยไร้คลื่นลม
“พี่ใหญ่ ท่านพูดถูกแล้ว ตบะของข้าติดอยู่ที่ระดับแกนทองระยะสูงสุดมาห้าร้อยปีแล้ว ทั้งไม่มีเคล็ดวรยุทธ์ระดับทารกก่อกำเนิด และไม่มีโอสถนิพพานทะลวงระดับ บัดนี้อายุขัยใกล้หมดสิ้น เกรงว่าชาตินี้คงไม่มีหวังบรรลุระดับทารกก่อกำเนิดอีกแล้ว!”