ตอนที่ 40 เขียนคำว่า ‘สะใจ’ อย่างไร-

ตอนที่ 40 เขียนคำว่า ‘สะใจ’ อย่างไร-

ยามนี้ฟางสิงย่อมไม่รู้เรื่องราวภายนอกแม้แต่น้อย เขารู้สึกเพียงว่ารอบกายมืดมิดไร้แสงสว่าง แรงกดดันถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย

โชคดีที่อสูรคางคกตัวนี้แม้ทั่วร่างจะมีพิษ แต่ภายในกลับไร้พิษ มีเพียงต่อมพิษที่เพดานปากซึ่งสามารถพ่นควันพิษออกมาได้เท่านั้น และตำแหน่งที่ฟางสิงอยู่ก็พอดีกับบริเวณลำคอของอสูรคางคก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ต่อมพิษส่งผลไปไม่ถึง อีกทั้งเมื่อครู่ตอนที่อสูรคางคกใช้พลังอิทธิฤทธิ์ดูดเหยื่อเข้าสู่ท้อง มันได้พ่นควันพิษออกไปจนหมดสิ้นแล้ว ที่เหลืออยู่จึงมีเพียงน้อยนิด

ดังนั้นในเวลานี้อสูรคางคกจึงทำได้เพียงขยับหลอดอาหารของตนเองตามสัญชาตญาณ หวังจะกลืนฟางสิงลงไปในท้อง

ฟางสิงรู้สึกว่าแรงกดดันรอบกายเพิ่มทวีคูณ แต่เขากลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา มือขวายังคงกำมีดสั้นที่ปักอยู่บนลำคอของอสูรคางคกไว้แน่น นี่คือสิ่งที่ปล่อยมือไม่ได้ เขาจึงกัดฟันอดทนต่อความเจ็บปวดที่แทรกซึมถึงกระดูก ยกมือซ้ายขึ้นไปด้านหลัง คว้าแหวนถ้ำสวรรค์ที่ใช้รวบผมเอาไว้

“กระบี่เพลิงทองเก้างู ออกมาให้ข้า!”