กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 39 อสูรคางคกคลั่ง
“ฟิ้ว…”
ร่างของโหวชิงดุจสายฟ้า ในเสี้ยววินาทีที่เฉียดฉิวเขาก็หลบลิ้นที่พ่นออกมาอีกครั้งของอสรพิษคางคกเหี่ยวได้ทัน ลิ้นนั้นฟาดเข้ากับต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังเขาอย่างจัง ต้นไม้ขนาดหนึ่งคนโอบกลับถูกลิ้นนี้ทะลวงผ่านไปในชั่วพริบตา จากนั้นมันก็หดกลับเข้าปากอย่างแรง ต้นไม้ใหญ่ถูกดึงจนหักโค่นลงมาทันที กวาดเอาลมพายุคลั่ง กิ่งไม้หักและใบไม้แห้งปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า
ในขณะนั้นเองโหวชิงก็ทะยานร่างขึ้นสูง อาศัยแรงส่งจากต้นไม้ที่หักโค่นนั้นกระโดดขึ้นไปบนหลังของอสูรคางคก
“ฟิ้ว…”
กระบี่ปรากฏดุจสายฟ้า โหวชิงสีหน้าตึงเครียดแทงกระบี่ลงไปหนึ่งครั้ง
ทว่ากลับได้ยินเพียงเสียง “เคร้ง” ประกายไฟสาดกระจายตรงจุดที่กระบี่กระทบ กระบี่คมครามเล่มนี้ที่ผ่านการตีมานับพันครั้งและติดตามเขาโลดแล่นในยุทธภพมานาน แม้แต่ตอนที่เข้าสู่นิกายเต๋าก็ยังไม่ทิ้งไป กลับหักสะบั้นออกเป็นสองท่อนในทันที