กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 19 นิกายเต๋าคือรังโจร
สำหรับผลลัพธ์ในวันนี้ ฟางสิงรู้สึกพึงพอใจยิ่งนัก ทว่านักพรตอ้วนกลับมีท่าทีหวาดระแวงไม่มั่นคง เดินตัวลอยไปมา
“พอได้แล้ว ท่าทางขี้ขลาดตาขาวเช่นนั้น สมควรแล้วที่เจ้าจะถูกผู้อื่นรังแก!”
เมื่อกลับถึงกระท่อมไม้ ฟางสิงล้างหน้าล้างตา เห็นนักพรตอ้วนยังคงมีสีหน้าซีดเผือดและดูไร้วิญญาณในใจก็รู้สึกหงุดหงิด จึงสาดน้ำในอ่างที่ถืออยู่ในมือใส่ไปตรง ๆ ทำให้นักพรตอ้วนกลายเป็นลูกหมาตกน้ำ ทว่าเมื่อถูกน้ำเย็นจัดกระตุ้น เขาก็ได้สติกลับคืนมา ถอนหายใจยาวแล้วกล่าวว่า “ศิษย์น้องฟาง ผ่านเรื่องนี้ไปได้ ศิษย์พี่นับถือเจ้าจริง ๆ!”
“ที่แท้ก่อนหน้านี้เจ้ายังไม่นับถือข้าหรอกหรือ?”
“ไม่ใช่ ๆ ข้ารู้ตั้งแต่ตอนอยู่ในสวนสมุนไพรแล้วว่า คนเช่นเจ้าจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน…”
นักพรตอ้วนหัวเราะแหะ ๆ ความคิดที่แท้จริงในใจย่อมไม่กล้าบอกฟางสิง