เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 8 อารมณ์ฉุนเฉียวเล็กน้อย
“เอาป้ายไม้ของเจ้ามาให้ข้าดู!”
เสียงเย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้น เป็นศิษย์พี่หน้าตายผู้หนึ่งที่ยังคงยืนรออยู่นอกศาลา ฟางสิงกำลังจะยื่นป้ายไม้ไปให้ ทว่าอีกฝ่ายกลับสะบัดมือเรียก พลังไร้ลักษณ์สายหนึ่งดึงดูดเข้ามา ป้ายไม้ในมือฟางสิงจึงหลุดลอยออกไปหาเขา ศิษย์พี่หน้าตายผู้นั้นรับป้ายไม้มาพินิจดูแวบหนึ่ง บนใบหน้าพลันปรากฏแววดูแคลนขึ้นมาทันที
“พรสวรรค์ระดับติง? หึ มาเพิ่มอีกหนึ่งตัวไร้ค่า!”
เขาโยนป้ายไม้คืนให้ฟางสิงแล้วกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เจ้าไปที่ศาลาไม้ครามเองเถิด ข้ายังมีธุระ จึงไม่ไปส่งเจ้าแล้ว!”
กล่าวจบก็ชี้ไปยังทิศทางของศาลาไม้ครามจากระยะไกล ก่อนจะหันหลังเดินจากไปทันที
ฟางสิงโกรธจนเดือดดาลในใจ พลางด่าทอออกมา คิดในใจว่าผู้บำเพ็ญเหล่านี้มีนิสัยใจคอเช่นไรกัน!