กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 7 ระฆังดังก้องตัดขาดวาสนาทางโลก
สำนักชิงอวิ๋นมีสวนวิญญาณนับหมื่นหมู่ มีศิษย์เด็กนับหมื่นคน เมื่อผู้คนมากเข้าย่อมง่ายที่จะเกิดอัจฉริยะขึ้นมา
แม้เคล็ดวิชาที่สำนักชิงอวิ๋นถ่ายทอดให้เหล่าศิษย์เด็กกลุ่มนี้จะมีเพียงบทหลอมปราณชิงอวิ๋นที่เรียบง่ายที่สุด และไม่มีการชี้แนะหรือช่วยเหลือด้านการบำเพ็ญอื่นใดเลย แต่ในบรรดาศิษย์เด็กหมื่นกว่าคนนี้ ทุกปีกลับมีผู้โดดเด่นที่อาศัยความเข้าใจของตนเองบำเพ็ญจนเกิดปราณวิญญาณขึ้นมาได้หนึ่งหรือสองคน
ในสายตาของศิษย์เด็กคนอื่น คนเช่นนี้ล้วนเป็นผู้ที่น่าทึ่งและเปี่ยมด้วยพรสวรรค์ เป็นบุตรผู้เป็นที่โปรดปรานแห่งสวรรค์
“พวกเจ้าทุกคน ข้าไปแล้วนะ วันหลังหากมีโอกาสจะกลับมาเยี่ยมเยียน มาดื่มสุราด้วยกัน!”
ยามเช้าตรู่ ฟางสิงเก็บข้าวของของตนเองมัดเป็นห่อสะพายไว้บนหลัง เพื่อกล่าวลาเหล่าศิษย์เด็กทั้งหลาย
ท่ามกลางสายลมยามเช้า หวังจื้อ ไฝกระ ผีแขวนคอ อสูรหนู และผีขาโก่ง ศิษย์เด็กทั้งห้าคนยืนเรียงแถวหน้ากระท่อมไม้เพื่อส่งเขา