ตอนที่ 4 หลอมปราณวิญญาณสายแรก

ตอนที่ 4 หลอมปราณวิญญาณสายแรก

ท่ามกลางสายตาตื่นตระหนกของเสี่ยวเชวี่ยปานและผีแขวนคอ ฟางสิงเคี้ยวหญ้าแปรแก่นสารสองสามทีแล้วกลืนลงคอไปอย่างยากลำบาก

“ไม่มีเรื่องสำคัญอย่าได้มารบกวนข้า!”

ดวงตาของฟางสิงแดงก่ำ เขาออกคำสั่งอย่างดุดันก่อนจะเช็ดปากแล้วมุดเข้าไปในกระท่อมไม้ เสี่ยวเชวี่ยปานและผีแขวนคอต่างตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ พวกเขาสบตากันด้วยความรู้สึกว่าฟางสิงต้องเสียสติไปแล้ว นั่นคือสมบัติห้องหอเชียวนะ แม้แต่ชายฉกรรจ์วัยผู้ใหญ่ ครั้งหนึ่งยังกินได้เพียงใบเล็ก ๆ ใบเดียวก็เพียงพอที่จะรบราได้ตลอดทั้งคืน แต่นี่เจ้าเด็กสิบขวบอย่างเจ้า กลับกินเข้าไปถึงสามต้น…

นี่มันจะท้าทายสวรรค์หรืออย่างไร?

ฟางสิงเข้ามาในกระท่อมไม้ เขานั่งขัดสมาธิหงายฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้นตามที่บทหลอมปราณชิงอวิ๋นได้กล่าวไว้