ตอนที่ 3 คัมภีร์ตรวจสอบเทพมารหยินหยาง

ตอนที่ 3 คัมภีร์ตรวจสอบเทพมารหยินหยาง

“แสงแดดแผดเผา ชีวิตช่างไร้รสชาติเสียจริง…”

ยามเที่ยงวันซึ่งเป็นช่วงที่แสงแดดร้อนแรงที่สุด ฟางสิงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ในเพิงหญ้า มองไปไกล ๆ หวังจื้อและคนอื่น ๆ กำลังวุ่นวายอยู่ในสวนสมุนไพร สมุนไพรวิญญาณบางชนิดจำเป็นต้องกำจัดแมลงในช่วงที่แสงแดดจัดที่สุด เพราะเมื่อถึงเวลานั้นดอกของมันจะบานออกโดยอัตโนมัติ และมีเพียงช่วงเวลานี้เท่านั้นที่จะจับแมลงที่อาศัยอยู่ในเกสรของมันออกมาได้

ในฐานะพี่ใหญ่ฟางแห่งสวนสมุนไพรหมายเลขปิ่งสาม ย่อมไม่ต้องลงมือทำงานหยาบเหล่านี้ นับตั้งแต่คืนที่เขาใช้มีดแทงหวังจื้อ ฟางสิงก็กลายเป็นท่านปู่ของสวนสมุนไพรหมายเลขปิ่งสามแห่งนี้ไปแล้ว แม้แต่ถุงเท้าเหม็น ๆ ในแต่ละวันก็ยังมีคนซักและตากให้จนสะอาด

หวังจื้อไม่ใช่ไม่เคยคิดจะแก้แค้น ในวันถัดมาเขาก็มองฟางสิงด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

ทว่าฟางสิงเพียงยิ้มร่าแล้วใช้มีดแทงเข้าที่ต้นขาของเขาอีกครั้ง นับแต่นั้นมาหวังจื้อก็ยอมสยบโดยสิ้นเชิง

คนแกร่งย่อมกลัวคนเหี้ยม!