ตอนที่ 64 โชว์พลังเสียงสักหน่อย!

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

แสงอรุณสาดส่องเข้ามาในห้อง ขับไล่บรรยากาศอบอวลเคล้าความเย้ายวนของค่ำคืนที่ผ่านมา ร่างสองร่างที่นอนกอดก่ายแนบชิดอยู่บนเตียงขมวดคิ้วขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

เถียนซีเวยเป็นฝ่ายตื่นขึ้นมาก่อน

เธอซุกตัวอยู่ในอ้อมอกอันอบอุ่นของเจียงไป๋ ปลายจมูกได้กลิ่นอายฮอร์โมนที่แผ่ออกมาจากตัวเขา พลางขยับถูไถแผงอกของเขาอย่างเกียจคร้าน

หลังจากผ่านค่ำคืนอันแสนหวานและอบอุ่น ทั้งสองก็ไม่มีระยะห่างที่เคยจงใจรักษากันไว้อีกต่อไป สัมผัสจากร่างกายที่แนบชิดกันช่างอ่อนโยนและให้ความรู้สึกมั่นคงปลอดภัย

เธอค่อย ๆ เงยหน้ามองใบหน้าด้านข้างที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม

แสงยามเช้าทอดลงบนคิ้วและดวงตาของเจียงไป๋ โครงหน้าคมคายถูกขับเน้นด้วยประกายแดดจนเห็นเส้นสายลึกซึ้ง แม้จะอยู่ในห้วงนิทราก็ยังดูดีเหลือเกิน ภาพตรงหน้าช่างเยียวยาหัวใจเป็นพิเศษ

เถียนซีเวยมองจนเผลอเหม่อลอยไปชั่วขณะ อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นช้า ๆ แตะสันจมูกโด่งตรงของเขาอย่างระมัดระวัง แล้วค่อย ๆ ลากผ่านมุมปาก ท่วงท่านุ่มนวลแผ่วเบาราวกับขนนกพัดผ่าน ด้วยกลัวว่าจะปลุกคนที่กำลังหลับสนิทให้ตื่นขึ้น

ทว่าปลายนิ้วชี้ของเธอเพิ่งแตะลงไป คนที่โอบกอดเธออยู่ก็กระชับวงแขนขึ้นเบา ๆ ดึงร่างเธอเข้าไปแนบแน่นกว่าเดิม

วินาทีถัดมา เจียงไป๋ก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตายังเจือความงัวเงียของคนที่เพิ่งตื่น น้ำเสียงแหบพร่าทุ้มต่ำและมีเสน่ห์ดึงดูด "ตื่นแล้วเหรอครับ"