ตอนที่ 63 สายลมอ่อนละมุน เธอน่ากินยิ่งกว่า

ม่านราตรีปกคลุมทั่วเมืองเซินเจิ้น แสงไฟจากตึกรามบ้านช่องเริ่มสว่างไสวขึ้นทีละดวง

ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืน รถตู้หรูคันหนึ่งแล่นอย่างนุ่มนวลเข้าไปยังร้านอาหารซีฟู้ดสไตล์กวางตุ้งสุดหรูที่มีความเป็นส่วนตัวสูงมากใจกลางเมือง

เพื่อหลีกเลี่ยงฝูงชนและแฟนคลับ เจียงไป๋จึงกำชับให้ทีมงานจองห้องรับรองชมวิวชั้นดาดฟ้าไว้ล่วงหน้า ตัดขาดจากความวุ่นวายภายนอกจนหมดสิ้น บรรยากาศเงียบสงบและผ่อนคลายอย่างแท้จริง

เหมาะเจาะพอดีให้คนทั้งสองได้ปลดเปลื้องความเหนื่อยล้าจากการเดินสายโปรโมตตามตึกตลอดทั้งวัน แล้วมานั่งกินข้าวดี ๆ สักมื้อ

สิ่งสำคัญที่สุดคือร้านนี้รักษาความเป็นส่วนตัวสูงมาก จึงมั่นใจได้ว่าจะไม่มีทางถูกแอบถ่าย

ครั้นผลักประตูเข้าไป แสงไฟสีส้มอบอุ่นส่องสว่างนวลตาในห้อง นอกหน้าต่างบานกระจกจรดพื้นคือวิวค่ำคืนของทั้งเมือง แสงสีซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ขับเน้นบรรยากาศโรแมนติกอย่างถึงที่สุด

เถียนซีเวยหย่อนตัวลงนั่งก็ปล่อยตัวตามสบายทันที เธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน แววตาทอประกายวิบวับ เปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

ตอนที่

"ฉันอยากกินอะไรแบบนี้มานานแล้วจริง ๆ นะ" เธอเท้าคางมองออกไปนอกหน้าต่าง พลางพึมพำกับตัวเอง "อาหารกวางตุ้งดังมากเลย แต่ฉันยังไม่เคยได้กินแบบต้นตำรับจริง ๆ สักที"