กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 252 เจ้ายังรู้จักกลัวด้วยหรือ?
เหตุใดทุกคนจึงชอบยกภูมิหลังขึ้นมาพูดกันนัก
หมอกแดงหดตัวแน่น รวมเป็นฝ่ามือมหึมาภายในมิติที่ถูกผนึกไว้ เมื่อเหยาเสวี่ยอิ๋นเห็นดังนั้น นางกับยอดฝีมือจำนวนมากต่างระดมพลังทั้งหมดขึ้นต้าน ทว่าพวกเขากลับไม่รู้สึกถึงแรงกดดันใด ๆ ฝ่ามือนั้นพุ่งผ่านพวกเขาไปโดยตรง ทะลุมิติแล้วมุ่งลงสู่พื้นดิน
สายลมบางเบาพัดผ่าน ฝ่ามือหนักอึ้งพลันสลายไป
ไม่เป็นไรหรือ?
เหยาเสวี่ยอิ๋นเหลือบมองพื้นดินที่ยังคงเหมือนเดิม ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
ทว่าในขณะที่ทุกคนคิดว่าปลอดภัยแล้ว จู่ ๆ ความเจ็บปวดแสนสาหัสก็แล่นไปทั่วร่าง สติกลับคืนสู่กายเนื้อ พวกเขาจึงพบว่าเนื้อหนังเละเลือนจนแทบจำไม่ได้
“เม่ยเซียนเหยียน เจ้าเล่นงานอะไร!”