กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 เยาฉื่อผู้มีเมตตา
เมื่อได้ยินคำว่า “ศิษย์พี่” รั่วซือเวยซึ่งเดิมทีก็ขาดความมั่นใจอยู่แล้ว ยิ่งเงียบงันลงไปอีก ความเปลี่ยนแปลงทั้งปวงที่เกิดขึ้นกับนางล้วนเป็นเพราะศิษย์พี่ นางถูกกีดกัน ถูกดูแคลน กระทั่งถูกอาจารย์ขับออกจากขุนเขาเมฆาขาว
บัดนี้แม้แต่ตระกูลจากขุมอำนาจชั้นหนึ่งก็ยังกล้ารังแกนาง
ไป๋ฉีฉีทนเห็นรั่วซือเวยทำท่าน่าสงสารไม่ได้ที่สุด ราวกับว่านางเป็นฝ่ายถูกผู้อื่นรังแกอยู่เสมอ จึงก้าวเข้าไปกระชากเส้นผมของนาง “เลิกเสแสร้งทำตัวน่าสงสาร แกล้งทำเป็นไร้เดียงสาเสียที”
“ข้าก็เป็นเพียงหนึ่งในคนที่ถูกเจ้ารังแก หากกล่าวถึงความชั่วร้ายแล้วจะมีผู้ใดเทียบเจ้าได้ หากไม่มีขุนเขาเมฆาขาวคอยคุ้มครองอยู่เบื้องหลัง เจ้าคิดหรือว่าจะมีชีวิตมาถึงวันนี้?”