กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 คำวิงวอนของกู้ซี
สีหน้าเจียงเช่อพลันเย็นชา “ที่ยอมให้เจ้านั่งลงได้ ก็เพราะเห็นแก่ความกล้าหาญของเจ้าอยู่บ้าง อย่าได้คืบจะเอาศอก”
นั่นคือของขวัญที่เขามอบให้เซียนเหยียน ไม่มีผู้ใดมีสิทธิ์เอาไปทั้งนั้น
บรรยากาศค่อย ๆ ตึงเครียด กู้ซีเองก็ถูกโทสะครอบงำ จึงโต้กลับว่า “เจียงเช่อ อย่าลืมว่าเจ้าเป็นคนเผ่ามนุษย์ ต่อให้พวกเขาทำผิดต่อเจ้า แต่สายเลือดที่ไหลเวียนในกายเจ้าก็ยังเป็นสายเลือดเผ่ามนุษย์”
“ประชาชนเผ่ามนุษย์ทุกคนล้วนปฏิบัติตามบัญชาราชามนุษย์ เจ้าไม่ลงมือก็ได้ จะปกป้องเผ่ามารก็ย่อมได้เช่นกัน แต่ด้วยเหตุใดเจ้าจึงต้องชิงโอกาสที่พวกเราจะสู้สุดชีวิตไปด้วย หรือว่าเจ้าคิดจะกลายเป็นมารร้ายที่ทุกคนต่างร้องให้ฆ่าเหมือนชาติก่อนอีกครั้ง?”