กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 แล้วตัวเจ้าในยามนี้จะรู้อนาคตของเขาได้อย่างไร
เจียงเช่อนั่งอยู่บนพื้น หวนรำลึกถึงเรื่องราวทีละเล็กทีละน้อย “ครั้งหนึ่งข้าเคยคิดว่าเผ่ามารเป็นเพียงที่พักพิงชั่วคราวของข้า ขอเพียงเปิดโปงธาตุแท้ของหลินอวี่และกำจัดภัยพิบัตินี้เสีย ข้าก็จะกลับสำนักได้”
“ต่อจอมสรรพสิ่งและผู้บัญชาการของเผ่ามาร ข้าระแวดระวังนางมาโดยตลอด ส่วนนางก็เช่นกัน อย่างไรเสียข้าก็มาจากเผ่ามนุษย์ แม้ข้าจะเอาชนะนางและขึ้นครองตำแหน่งจอมมารได้ แต่นางก็ไม่ได้มอบอำนาจใหญ่ของเผ่ามารให้ข้าโดยง่าย”
“ตั้งแต่แรกพบ กระทั่งภายหลังที่ร่วมเป็นร่วมตาย นางล้วนงามสะคราญน่าหลงใหล ภาพจำที่ข้ามีต่อนางคือชอบหยอกล้อหัวใจผู้คน”