กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 ไร้ประโยชน์ต่อข้า
“บัดซบ สมแล้วที่เป็นวารีปรโลก ข้าใช้วิชาต้องห้ามไปจนหมดสิ้นแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะระเหยไปเพียงหนึ่งในสาม”
เป่ยหมิงสิงยกชาดื่มอึก ๆ แล้วนั่งลงข้างเจียงเช่อด้วยท่าทีหดหู่เล็กน้อย
“อย่างไรวารีปรโลกก็ไหลมาจากแดนคืนสู่สุญตา ผู้อาวุโสสิงสามารถทำให้มันระเหยได้ ก็นับว่าเก่งกาจมากแล้ว”
แดนคืนสู่สุญตาเป็นสถานที่ซึ่งจิตสำนึกของผู้บำเพ็ญมารวมตัวกันหลังความตาย กฎระเบียบฟ้าดินที่นั่นแข็งแกร่งกว่าบนมหาทวีปถึงร้อยเท่า แม้แต่เซียนก็ไม่มีทางหลบหนีออกมาได้
“ช่างเถิด อย่างไรหญิงสารเลวนั่นก็ถูกกระบี่สวรรค์ฟันเข้าแล้ว ต่อให้รอดชีวิตได้ ก็คงทำได้เพียงยื้อชีวิตไปวัน ๆ”