กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 เขาเชื่อใจเซียนเหยียน
“หากไม่อยากพูดก็กล่าวมาตรง ๆ” เซียนเหยียนเม่ยกลอกตาพลางเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ อีกหนึ่งพันปีให้หลัง นางเกรงว่าคงบรรลุเป็นเซียนไปแล้ว ต่อให้รู้ในตอนนี้แล้วจะมีความหมายอันใดเล่า ย่อมไม่อาจดึงดูดความสนใจของนางได้แม้แต่น้อย
“เช่นนั้นก็คือไม่อยากพูด”
“เจ้า...” เซียนเหยียนเม่ยถูกโต้กลับจนพูดไม่ออก นางคว้าจอกสุราบนโต๊ะขึ้นมาแล้วขว้างใส่เจียงเช่อ “ไสหัวไปเสีย อย่ามารบกวนข้าดื่มสุรา”
เจียงเช่อเบี่ยงกายรับจอกสุราไว้อย่างมั่นคง ก่อนดื่มรวดเดียวจนหมดแล้วกล่าวว่า “หลังจากชิงชิงสร่างเมาแล้ว เจ้าก็มาสักครา ข้ามีของจะมอบให้เจ้า”