เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 ไป๋จื้อ
“สหายหลิน พี่สาว กินผลไม้สักหน่อยเถิด อีกสองรอบก็จะถึงการแข่งขันของจิ้งจอกสวรรค์แล้ว” ฉินเหรินถือจานผลไม้อยู่ในมือ พลางส่งสัญญาณให้ทั้งสองลองชิม
เจียงเช่อพยักหน้า หยิบองุ่นมาหลายผลแล้วหัวเราะกล่าวว่า “อัครมหาเสนาบดีฉินมีภารกิจรัดตัวตลอดวัน ทั้งยังวิ่งวุ่นเพื่อราษฎรต้าโจวทุกวี่วัน ในฐานะบุตรของเขา เจ้านับว่าว่างสบายยิ่งนัก”
“ปกติข้าก็ยุ่งอยู่ไม่น้อย เพียงช่วงนี้ท่านพ่อกำลังยุ่งกับการชี้แนะเผยชวน ข้าจึงพอหาเวลาของตนเองมาได้บ้าง” ฉินเหรินกล่าวอย่างหม่นหมอง
อย่ามองว่าเขาดูเหลวไหลไม่เอาไหน เพราะพลังอำนาจของเขามิได้อ่อนด้อย เพียงน่าเสียดายที่ไม่เคยบรรลุข้อเรียกร้องของท่านพ่อได้เลย มิฉะนั้นคงเข้าร่วมกองทัพไปนานแล้ว จะมาที่สนามประลองแห่งนี้ได้อย่างไร
สนามประลองนั้นดีอยู่หรอก ทว่าจะแนบเทียบความเดือดพล่านของการเข่นฆ่าในสนามรบได้อย่างไร