กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 อย่าได้ทำให้เสื้อผ้าของข้าเปรอะเปื้อน
“กาลก่อนข้าเคยมองพวกเจ้าเป็นครอบครัวที่สำคัญที่สุด ยามเยาว์วัยข้าเคยถือกระบี่ชี้ฟ้า ตั้งสัตย์สาบานว่าจะปกป้องพวกเจ้าด้วยชีวิต และข้าก็มิเคยผิดคำสาบานนั้นเลยสักครา”
“เพื่อพวกเจ้า ข้ายินยอมตกสู่มาร เพื่อพวกเจ้า ข้ายินยอมทนรับการเหยียดหยามสาปแช่งจากผู้คนในใต้หล้าอย่างเงียบงัน แต่พวกเจ้ากลับค่อย ๆ บั่นทอนความรักที่ข้ามีต่อพวกเจ้าไปทีละน้อย เรื่องเข้าใจผิดอันใดนั้น ข้าไม่อยากฟังอีกต่อไปแล้ว”
“ชาติก่อน เจ้าเคยเอ่ยว่าเชื่อใจข้าถึงสามสิบเจ็ดครา ข้าตื้นตันจนหลั่งน้ำตา เชื่อใจเจ้าโดยไร้การระแวดระวัง แต่เจ้ากลับทำอย่างไรเล่า”