เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 โอกาสที่เจ้ามี เป็นเพราะความรู้สึก
“เสี่ยวเย่ ให้ข้าส่งพวกเจ้ากลับเถิด”
ชิงเยวี่ยไม่ใส่ใจผู้บำเพ็ญอสูรที่พวกเขาเอ่ยถึง ตอนนี้นางเพียงอยากพูดคุยกับเสี่ยวเช่อ
แววตาของชิงเยวี่ยเต็มไปด้วยการวิงวอน ทั้งต่ำต้อยและหวาดหวั่น เจียงเช่อทำราวกับมองไม่เห็น ก่อนหันไปกล่าวกับเม่ยเซียนเหยียน “พี่สาว พวกเราไปคอยพวกเขาบนเรือก่อนเถิด การกางร่มเช่นนี้ทำให้ข้าเหนื่อยอยู่เหมือนกัน”
“ได้”
เม่ยเซียนเหยียนรับคำเสียงเรียบ ทั้งสามมุ่งหน้าไปยังเรือรบเมฆามังกร ส่วนรั่วซือเวยซึ่งคิดจะฟ้องอาจารย์อยู่แล้ว ก็คอยจับตามองอาจารย์มาตลอดตั้งแต่ออกมา หากผู้อาวุโสหยวนไม่ต้องการสอบถามให้กระจ่างว่าชายหนุ่มอสูรร้ายนั้นเป็นใคร นางคงพุ่งไปหาอาจารย์นานแล้ว ครั้นเห็นอาจารย์ถูกเมินโฉมหน้า ความโกรธก็พลุ่งสูงขึ้น รีบถลาไปขวางหน้าเจียงเช่อ